Genel · Haziran 30, 2021 0

Kendi Sesizimizi Duyunca Kimlik Endişesine Kapılıyoruz

Birden fazla insan, hatta birtakım sanatkarlar bile kendi seslerinden hoşlanmadıklarını lisana getiriyorlar. Beşerler, birtakım nedenlerle başlarındaki sesle, dışarıda kaydedilmiş sesleri örtüştüremiyorlar. 

Kaydedilmiş sesimiz, doğal yollarla duyduğumuz sesimizden epeyce farklı kulağa yansıyor. Kimi vakit kayıt sesimizde doğal sesimizi iki farklı insan olarak algılıyoruz.

Teknik ayrıntılar büsbütün titreşimle ilgili:

Konuşurken kendimizi iki farklı biçimde duyarız. Birinci olarak kendi sesizimi, tıpkı öbür seslerde olduğu üzere kulak çeperimize çarparak işitme duyumuzu tetikler. Aslında yalnızca bu basamakta duyduğumuz şey dışarıya yansıyan gerçek sesimizdir. Öbürleri da bizi bu ses ile duyar.

Eş vakitli olarak ses tellerimizdeki titreşim kafatasımıza yayılır. Bu da doğal olarak kulak zarımızı titreten bir tesir yaratır. Dışarıdan algıladığımız doğal ve gerçek sesimizin üzerinde, fizikî bir transferle gelen titreşimler de eklenir. Farklı bir titreşim kaynağı da kulağımızı kandırır. 

Kayıttan kendi sesimizi dinlerken, ses tellerimizde titreşim gerçekleşmediği için kulak zarımıza direkt ve sırf gerçek sesimiz girer. Böylelikle kendi sesimizin gerçek halini duyarız. 

Kendi sesini duymak ve kimlik psikolojisi:

İngiltere’deki Essex Üniversitesi psikoloğu Dr. Silke Paulmann, kendi sesimizin yabancı gelmesi durumu üzerine bilimsel bir araştırma yapmıştı. 2018’de yayımlanan araştırma sonuçlarıyla hayli tuhaf bir ayrıntılar ortaya çıktı. 

Paulmann, “Sesimiz kimliğiimizi oluşturmada büyük bir rol oynuyor. Sanırım kimse kim olduğu konusunda farklı hislere kapılmaktan hoşlanmıyor.” diyor. Yani sesimiz bize yabancı gelince kimlik tasası yaşıyoruz.

2013'te yapılmış bir öteki araştırmada, istekli deneklere öteki insanların sesiyle birlikte kendi sesleri de dinletildi. Herrkesden duydukları seslere bir çekicilik puanı vermesi istendi. Bilim insanları iştirakçilere kendi seslerini bir oburunun sesi olarak sunduklarında, verilen puanların da yükseldiğini tespit ettiler. 

Sesimiz üzerinde tam ve şuurlu bir formda denetime sahip değiliz. Ses tellerimiz, bedenimizdeki en yüksek sinir/kas lifi oranına sahip. Bu nedenle konuşurken sesimizi denetim etmemiz son derece güç ve uzun müddetli eğitim ya da deneyim gerektiren bir süreç. Bu nedenle bilim beşerlerine nazaran ses denetimi konusunda uzman değilsek, kendi sesimiz kimlik tasasına yol açıyor.